Ճապոնյաի պատմությունը/Japan/日本

on

Որպես կանոն, պատմությունը Ճապոնիայում նույնականացվում է ճապոնական կղզիների պատմության հետ:
Այնուամենայնիվ բուն Ճապոնիայի ստեղծումը ըստ կոկուգոուի* եղել է 7-րդ դարի վերջերին, մինչև այն «վակոկու» էր կոչվում: Ժամանակագրության դասակարգումը պատմության և հնեաբանության գործն է: Ըստ պատմության ժամանակագրությունը՝

հին ժամանակաշրջան
1. Կոֆուն դարաշրջանից /250թ.-ից 600թ.-ի վերջ/
2. Ասուկա դարաշրջան /592թ.-710թ./
3. Նարա դարաշրջան /710թ.-794թ./
4. Հէիան դարաշրջան /794թ.-1185թ./

միջնադար
1. Կամակուրա դարաշրջան /1185թ.-1333թ./
2. Մուրոմածի դարաշրջան /1336թ.-1573թ./
3. Սէնգոկու դարաշրջան /1493թ.-1590թ./

նոր ժամանակաշրջանի սկիզբ
1. Աձուծիմոմոյամա դարաշրջան /1573թ.-1603թ./
2. Էդո դարաշրջան /1603թ.-1868թ./

մեր ժամանակաշրջան
Մէիձի /1868թ.-1912թ.-ից 1945 թվականի օգոստոսի 14-ը/ դարաշրջանից մինչև ներկան 1945թ.-ի օգոստոսի 15-ից մինչ այսօր:

Ճապոնական կղզախմբի վրա մարդկության պատմությունը սկսել է մոտավորապես 300.000 տարի առաջ, մոտ 100.000 տարի առաջ աստիճանաբար մարդիկ սկսեցին ապրել: Այդ ժամանակ ճապոնական արշիպելագը ասիական մայրցամաքում ցամաքային կամուրջ էր և նկատվում էր մշակութային փոխանակում Հյուսիսային Չինաստանի արեւմուտքում և Սիբիրի հյուսիսային մասում: 12000 տարի առաջ վերջին սառցե դարաշրջանը ավարտվելուց հետո առանձնացել էր մայրցաաքից: Այդ ժամանակաշրջանի մարդիկ կոչվում էին ձյոմոն/մ.թ.ա.14000-300թ.թ./դարաշրջանի մարդիկ: Մ.թ.ա. 8-րդ դարից հետո բրնձի մշակության վրա կենտրոնացված Չինաստանից յայոի /յայոի դարաշրջան՝ մ.թ.ա.300-ից մ.թ.250/ համակարգի մշակույթը կրող մարդկանց հոսք եղավ, տարբեր վայրերում աստիճանաբար «երկիր» կոչվող տարածաշրջանային քաղաքական խմբերը են ձևավորվում: Այդ տարածաշրջանային քաղաքական խմբերից հարավային և հյուսիսային կորեաների միջև կապված էր ծովային առևտրի շրջանակներով աստիճանաբար վաձին**-ների մշակույթի ոլորտը էին կառուցվում: Առաջին, երկրորդ դարերում ամեն «երկիր» արյան վրիժառությունը կրկնում էին և ամեն տեղանքում ստեղծվեցին տարածաշրջանային կոալիցիա ազգեր: Հոնսյու և Կյուսյու կղզիների մեջ առկա ազգային խմբերից առավել ազդեցիկ Յամատո միասնական թագավորությունը ստեղծվեց, այն որ դա վերածվեց արքայատոհմ հիմնական թեորիա է: Ճապոնիան արևելյան ասիայի մեջ շարունակվելով պահպանել անկախ միջազգային կարգավիճակ, 7-րդ դարում ի հակադրություն չինական արքայատոհմի անվանում են անկախ «երկնքի որդի»: 8-րդ դարում Բոկկայի*** երկրին տրվեց: ԵՎ ռազմական կառավարությունը ստեղծումից հետո, և 13-րդ դարի գենկոուի**** ընթացքում, և 16-րդ դարում Եվրոպական Ասիաի ընդլայնումից հետո և այլ տարբեր իրավիճակների հանդեպ աջակից է եղել և անկախ մնացել: 16-րդ դարի վերջին Կակիջակիու զորավարը, որի գլխամասային գրասենյակը գտնվում էր հարավային Հոկայդոյում ձեռք է բերում վերահսկողություն Հոկայդո, Ծիսիմա, Կարաֆուտոն ներառյալ Էզո տարածաշրջանում: Էզո տարածաշրջանը, եթե նույնիսկ ճապոնիայի տարածքից դուրս մարզ էր, հանդիսանում էր այսպես կոչեցյալ «սահման» մարզ: 17-րդ դարի սյակուսյաին ապստամբության***** և Ռուսական կայսրության նախօրոք հետաքրքրությունը հյուսիսի նկատմանբ ակտիվանում է և Ճապոնիայի մարզերն էլ Էզո կղզին /Հոկայդո/ հարավից տեղյակ լինելու համար էր: Սացումա Սիմաձուսին 17-րդ սկզբին ներխուժեց Ռյուկյու Թագավորության Ամամի կղզիների տարածքները ներառյալ: Չնայած Ռյուկյու մարզից կառավարության վճարը Օկինավա և Սակիսիմա կղզիներից /Միյակո և Յաէյամա կղզիների խմբեր/ բրինձ և շաքար էր, դրանից հետո էլ Ռյուկյու թագավորությունը Ճապոնիայի հետ էլ Չինաստանի հետ էլ երկու ազգերի հետ էլ շարունակում էր հարաբերությունները: 19-րդ դարի կեսին արևմտյան տերությունների հետ կապը կտրուկ աճեց ամեն երկրների լիազորությունների նկատմանբ այլոց գիտակցությունը «Ճապոնիա», «Ճապոնացիներ» հասկացողությունների նկատմամբ սկսեց ուժեղանալ: Հետագայում մեծ աշխարհագրական հայտնագործությունները, արևմտյան երկրների գաղութ հանդիսացող ասիական երկրների մեջ Ճապոնիան ավելի երկար անկախությունը պահպանելուց հետո մրցավազքը, որը տանում է ուղղակիորեն դեպի ազգ-պետության գիտակցության հասարակության իրազեկման է բերում: Որպես արդյունք Մեիձի վերականգնումից հետո այն հարթ հիմք դարձավ ժամանակակից ազգի կառուցման իրականացման: 19-րդ դարի վերջից 20-րդ դարի սկիզբը իմպերիալիստական միջազգային գործերում արևելյան Ասիայի որոշակի ազդեցության ոլորտի կառուցման անհրաժեշտությունը ընդլայնվեց ռուս-ճապոնակա և չին-ճապոնական պատերազմերի միջոցով ապահովելով ազդեցության ոլորտը: Դեպի արտաքին աշխարհը կողմորոշված Ճապոնիայի համար ցանկացած արեւմտյան երկրների շահերի բախումը մասնավորապես ԱՄՆ-ի, 1945 թվականի վերջում/սյոուվա 20թ./ երկրորդ համաշխարհային պատերազմը/15ամյա պատերազմ. խաղաղօվկիանոսյան-ասիական պատերազմ, արևելյան ասիայի մեծ պատերազմ/ կործանիչ աղետի հանգեցրեց: Բարեփոխում երկրում կատարվում է օկուպացիայի տակ: Ճապոնիայում՝ սահմանադրությունում փոփոխություններ կատարելով, ընդունել է սահմանադրություն: 1952 թվականի/սյովա 27թ./ խաղաղության պայմանագրի համաձայն վերականգնելու համար իշխանության ամբողջականությունը, յոթանասունական թվականների կեսից պատերազմից հետո վերակառուցման հետ միասին հասավ ուշագրավ տնտեսական զարգացման:

Թողնել պատասխան

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Փոխել )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Փոխել )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Փոխել )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Փոխել )

Connecting to %s